Toelichting bij de luit-intavolaties van Andrea en Giovanni Gabrieli

Op het programma staan luit-intavolaties naar werken van Andrea Gabrieli (1510-1586) en zijn neef Giovanni Gabrieli (1553-1612).

Andrea Gabrieli, een van de meest veelzijdige componisten van zijn tijd, gaf de school van de in Venetië geboren componisten internationale allure. Giovanni Gabrieli – die zijn oom in 1594 opvolgde als tweede organist van de San Marco – was de meest invloedrijke vertegenwoordiger van de Venetiaanse school.

Muziek voor de luit als solo-instrument werd vanaf het begin van de zestiende eeuw vastgelegd in een notatiesysteem dat ‘tabulatuur’ wordt genoemd (naar de ‘tabula’ of de tabel waarin de compositie werd genoteerd). In dit notatiesysteem wordt niet zoals in het ‘gewone’ notenschrift op een notenbalk de toonhoogte weergegeven, maar wordt met behulp van cijfers of letters de greep weergegeven waarmee die toon wordt gemaakt.

Luit-intavolaties zijn overzettingen naar tabulatuurschrift van geliefde meerstemmige vocale werken of van werken die oorspronkelijk voor andere instrumenten dan de luit waren geschreven. De intavolaties die hier op het programma staan zijn afkomstig uit twee bundels van samensteller en bewerker Giovanni Antonio Terzi. Dergelijke bundels waren bestemd voor het musiceren in huiselijke kring. Ze waren uiterst populair in de zestiende eeuw, en op die manier kregen werken van componisten als Andrea en Giovanni Gabrieli ook ver buiten hun eigen woonplaats een ruime bekendheid.